ریتم : 4/4 بدون خف یا همون 4/4 رومبا

 

 

 

Em         F  Am                A          G                                 Em                                                           

من یه گلایولم که تو این سرزمین شوم ... راهم به قبرو سنگ گرانیت میرسه

Em        F     Am            A         G                                Em                                                           

هر روز به قتل میرسمو شعر من فقط ... به انتشار شعله ی کبریت میرسه

Em                                F      Am                               G                                                              

دردم هزار سال مثل درد حافظه ... درمونشم همونیه که کشف رازیه

Em                        F          Am                                      G                                                             

نسلی که سر سپرده ی عصر حجر شده ... به ساقیای ارمنی پیر راضیه

Em                                      F      Am                             Em                                                         

وقتی که زندگی یه تئاتر مزخرفه ... تنها به جرعه های فراموشی دل خوشم

Em                               F         A                                  Em                                                         

راسکول نیکف یه پیرِ زنو شقه کردو من ... با اون تبر فرشته ی الهامو میکشم

Em        F      Am                 A           G                                Em                                                        

(هی مست میکنم مثل یه بطری شراب ... که وقتی پاش بیوفته یه کوکتل مولوتوفه

Em  F  Am             A            G                            Em                                                               

یه مجرم فراری شدم که تو زندگیش ... درگیر یه گریز بدون توقفه) 2

Em                                   F        Em                                   F                                                            

فرقی نداره جاده ی چالوسو راه قم ... من مستیم که خوش داره رانندگی کنه

Em                                  F         Am                             F                                                            

یه ماهی که تو آکواریوم زار میزنه ... تا توی اشک های خودش زندگی کنه

Em          F          Am                 A         G                           Em                                                         

باید تلو تلو بخوری این زمونه رو ... وقتی که مست نیستی به بن بست میرسی

Em          F   Am          A          G                               Em                                                             

تو مستیو آدما دوباره مهربون میشن ... حتی برادرای توی ایست بازرسی

Em          F   Am          A          G                               Em

میخندن به دست تو دست بند میزنن ... راهو برای بردن تو باز میکنن

Em          F   Am          A          G                               Em

تو دامِ مورچه ها به سلیمان بدل میشی ... قالیچه ها بدون تو پرواز می کنن

Em        F     Am              A            G                                Em                                                          

این بار چندمه که به یه جرم مشترک ... هشتاد تا ضربه پشتتو هاشور میزنه

Em       F   Am                A          G                              Em                                                            

برگرد خونه حتی اگه با خبر باشی ... تنها دل خودت برای تو شور میزنه

Em        F   Am                A           G                             Em                                                             

تو یه گلایولی تو این سرزمین شوم ... راهت به قبرو سنگ گرانیت میرسه

Em        F     Am            A         G                               Em                                                            

هر روز به قتل میرسیو شعرِ تو فقط ... به انتشار شعله ی کبریت میرسه